من زنم
مرا به جُرمِ کدامین حَرام از پیچ و تابِ تازیانه‌ی باد آفریده‌اند که در سرزمینِ تو زن زاده شدم؟
می نویسم به مناسبت….زن بودنم؛
آزاد نبودنم؛
احساساتی بودنم؛
نادیده گرفته شدنم؛
تمام ظرایف دوست داشتنی زنانه ام؛
من زنم همزاد بارون
هم نژاد کوه و تیشه
طعم شیرین یه آغوش
معنی درخت و ریشه
عطر من اگه بپیچه
ذهن شعرام تازه میشه
اگه دستامو بکارم
سبز میشم تا همیشه
من زنم که روح عشقو
میسپره به سینه مرد
من زنم مرهم درد
دل عاشقای شبگرد
تنم از جنس بهاره
تو شبای کهنه و سرد
تک درخت ایستاده
تو هجوم وحشی درد
اما تو عمق نگاهم
یه قبیله بی کسی هست
روی هر گوشه قلبم
زخم بی هم نفسی هست
من زنم زن زمستون
زن شعرهای پریشون
رو تنم زخم یه غربت
تو چشام هوای بارون ...